Op een onbewoond eiland

geplaatst in: 196, naaisels | 6

Marte en verkleden, die twee gaan hand in hand. ’t Is te zeggen: kostuums uitdenken en haar wensen nadien duidelijk doorgeven – daar is ze een krak in. Meestal zie je haar ogen rond de jaarwisseling beginnen blinken. Carnaval in aantocht… Haar hersenen draaien op volle toeren en allerlei plannen worden gesmeed. De voorbije jaren maakte ik op basis van al deze hersenspinsels al enkele tenues-op-aanvraag.

Dit jaar herhaalt dit proces zich nog eens begin juni… Marte gaat in de zomervakantie immers op scoutskamp met als thema “piraten”. Het kampboekje vermeldt dat alle kapoenen de eerste dag verkleed mogen toekomen.
En zo zitten we op een avond met z’n 4 aan tafel wanneer er plots ideeën in overvloed zijn voor een verkleedkostuum op kamp. Niet zomaar een piraat, neen, er wordt geopteerd voor “onbewoond eiland”. Ook niet zomaar een eiland, maar eentje met een schat, een “haaibaai” en een palmboom met kokosnoten. Plots zijn we met z’n 4 helemaal “mee”. Zé zorgt zelfs voor een bijhorende schets! En daar sta je na de avondmaaltijd dan, tekening in de hand, glimlachend om zoveel enthousiasme.

Ik weet wat me te doen staat, duik mijn stoffenkast in en zoek samen met Marte de gepaste materialen uit. Een grote cirkelrok wordt de eilandbasis met daaronder blauwe tule als kabbelende zee. In een grote opgenaaide zak zit een echte schat verborgen en een haai zwemt door de “haaibaai”. Verder doet een blauwe T-shirt met een bruine flock dienst als palmboomstam. Een hoedje zorgt tot slot voor het bladerdek.

Dat hoedje, dat is een volgende keer misschien nog wel voor verbetering vatbaar. Maar de rok is wel helemaal geworden zoals verwacht. En Marte is content met haar hele outfit, dus meer moet dat eigenlijk niet zijn, toch?

Intussen beleefde ons onbewoond eiland grote avonturen op haar kamp. 5 fijne dagen, zelfs geen tijd om brieven te schrijven; een onvergetelijke ervaring rijker. Dankjewel aan de leiding die met hart en ziel zorgde voor die 40 kapoenen op kamp!

Patroon: zelf getekend
Stof: uit de voorraadkast, tule en gouden elastiek via een winkel in de Abdijstraat (waarvan ik de naam nu even niet meer weet…)

6 Antwoorden

  1. Zo tof Veerle! En zalig die fantasie van Marte!

  2. Zo leuk dat je dochter zo creatief is en het nog kan tekenen ook! En wat knap van jou dat jij daarin kan meedenken en het kan uitvoeren.

  3. Marte en haar bedenksels zijn legendarisch, ook in het knutselen komt ze met grote ideeën die dan zo snel mogelijk met man en macht uitgevoerd moeten worden. Een kei ben jij – en gelukkig heb je een enthousiast team achter je 😉 xxx

Laat een reactie achter